|
|
|
رمز جاودانگی هنرمندان موسیقی اصیل ایران جایگاه هنرمند خانه دل مردم است ولی آگاه به هنر و تهی از معنویت هنرمند نیست و پشیزی ارزش ندارد و خطرناک است ! و به گفته رومن رولان : اگر هنر و انسانیت نتوانند در کنار یکدیگر زندگی کنند بگذار هنر بمیرد . و به گفته استاد حسین تهرانی : هنرمند باید 99 چیز داشته باشد و صدمی آن هنر است . موسیقی ظریف ترین ، احساسی ترین و انسانی ترین شاخصه هنر است . استاد تاج ایمان داشتند که صدای خوب تنها یکی از ویژگی های آواز خوانی است . و به شاگردان سفارش می کردند : هنر خود را در راه مردم به کار گیرید و از آلودگی هایی که هنر مندان را شاید بیشتر از دیگران تهدید می کند دوری گزینید . محبوبیت بزرگان این مکتب تنها برای آوازشان نبود بلکه سرنوشت نیکوی آنها بوده است . هیچ کدام از کانون های صوتی و کمپانی های صفحه و نوار با پول های کلانشان حریف استاد تاج نشدند که تصنیف های بازاری آن چنانی را بخواند و از این راه به دارایی هنگفت دست یابد . استاد به یکی از دوستانش گفته است که : در خانه میلیاردر سرشناسی نشسته بودم گفت چایی بفرمایید گفتم میل ندارم . گفت بستنی خبر کنم گفت نه . گفت سیگار می کشید گفتم نه دودی نیستم . (چون یکی از ویژگی های استاد این بود که در میدان هنر به هیچ چیز اعتیاد پیدا نکرد و این خیلی جالب است . ) گفت این نشد ! سپس دیدم یک چیزی می نویسد از پشت میزش بلند شد و گفت : آقای تاج بفرمایید چکی است ناچیز برای شما نوشته ام . هنگامی که چک را نوشت نیاز به کرایه تاکسی داشتم . چک را برگرداندم و گفتم : آقا نیازی ندارم اگر نیاز شد خبر می کنم .
آن هایی که این هنر ناب و این امانت را به بزم گاه عیش و نوش دارندگان زر و زور می کشند و یا چون کالایی آن را فروخته و به آلودگی های مادی می کشانند به گمان خود پیرو آنان اند اما فرسنگ ها از گوهر وجود هنرمندان پرتو افشان به دورند .
خاک بادا تن سعدی اگر تو نپسندی که نشاید که تو فخر من و من عار تو باشم
با بخش هایی از نامه قمر الملوک که خواسته بود پس از مرگش در روزنامه ها نوشته شود گفتار را به پایان می رسانم :
هنرمندی که متعلق به یک قرن بود زیر خروار ها خاک سرد و سیاه خفته است . دیگر از حنجره من صوتی برنمیخیزد ، طنین آوازش دل ها را نمی لرزاند ، دنیای من تاریک است ، خاموش است اما همچنان من خوشحالم که روح من عظمت خود را از دست نداده است . هنری که هرگز در زندگی آن را بنده دینار و درهم نکرده ام و به آن خیانت نورزیده ام با من است . من هنر را بنده تجارت نکردم و همیشه آن را در راه تحقق بخشیدن به آرزوهای ملی و میهنی خودم به کار انداختم . چه کسی جرأت می کند بگوید قمر نیست ؟ من هستم با هنرم که هیچ گاه دامانش را آلوده نکردم . اما آن ها به هنر خیانت می کنند و می گویند ما باید هرچه می توانیم پول بگیریم به آن ها بگویند که : روح قمر فرسنگ ها از پستی پول پرستی به دور بود . قمر هنر را می شناخت و شما این اسکناس های کثیف را . این است رمز جاودانگی هنرمندان موسیقی اصیل ایران . |
|
نقد و بررسی |
|
Www.t-raz.1sweethost.com سایت ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران |
